małe wakacje

Czasem się nuci "Uśnij, że mi uśnij albo mi urośnij" a czasem po prostu się zasuwa bez chwili na myślenie w kołowrotku karmień, usypiań, przewijań. Albo jak ja, ma się skłonność do snucia wizji. I mimo, że na ręku tobołek to widzimy, jak jedzie na pierwszego w życiu stopa albo jęczy o kluczyki do samochodu. Smakowanie tych wizji jest w sumie trochę głupie, ale bywa deską ratunku w chwilach, gdy słowo separacja kojarzy nam się jedynie z zabarykadowaniem się od środka w toalecie. Jedziemy na wakacje i wiemy z góry , że urlop to wyzwanie, tyle że w ładniejszej scenerii. Że nie poczytamy, że kawa zawsze zdąży wystygnąć, że nie pogadamy. Gdy.. tymczasem... pstryk!


Nagle okazuje się, że cztery dni w chacie na północy mogą płynąc w rytmie leniwym. Że stawia się na stół a one jedzą. Że po obiedzie siada się przed domem z kawą bez zbytniego myślenia, bo one już nie wpadają do stawu, nie frustrują każdą porażką, nie nudzą się. 


Wracałam z oczami z oczami szerokimi ze zdumienia - odpoczęłam...

 młodzież na wykopkach:)