Podsumowań czas...

siostra:

dokonała przełomu. Jest bezwpadkowa, także (odpukać) w nocy. Coraz bardziej samoobsługowa (zapalam światło w toalecie a potem wskazuję gdzie rolka papieru i wylewam. Nocnik gra nam marsz Mendelsohna (sic!) bardzo często, więc widać, że nie czeka już na przepełniony pęcherz. Przed nami jeszcze sikanie na dworze i w klubiku ("wysiusiałam się przed wyjściem" - trzepocze rzęskami). A dziś po raz pierwszy przełamała strach i kupa też była do nocnika. "Bo ja się trochę kupy boję, mamusiu". Jasna sprawa jak dla mnie:) Obdzwoniła z radości całą rodzinę.

brat:

skończył w poniedziałek 3 miesiące. Przestaje być już takim glonikiem i zaczyna trochę więcej się ruszać. Nie jest to jednak typ sportowca, głównie chyba z powodu znacznej wagi (2 tygodnie temu ważył 7,100). Łucja w tym wieku, to już na brzuchu szalała z obrotami włącznie. Jest wielkim optymistą i kocha towarzystwo. Nie jest nerwusem i właściwie nie zdarza mu się wpadać w rozpacz. Krótko w dzień śpi ale zasypia sam, wspomagany smokiem i głaskaniem. Uwielbia Łucję, nawet gdy ta wykręca mu z miłości rączkę.

A Łucja dziś stwierdziła "Jędrek to taki George" (dla niewtajemniczonych - młodszy brat świnki Peppy) i to prawda jest - tak sobie chyba wyobrażam ich niedaleką przyszłość. A tak na marginesie - czy George kiedyś zaczyna mówić?